Krajobraz po zakończeniu wierceń, część 1

Wieża wiertnicza

Platforma wiertnicza. Źródło: wikipedia

Dziś pierwsza część obalania bardzo popularnych mitów rozpowszechnianych przez „antyłupkowców”. Nazywam je „mitami krajobrazowymi”. Jeden z nich głosi, że eksploatacja złóż gazu łupkowego wiąże się z oszpeceniem krajobrazu tysiącami konstrukcji, takimi jak na zdjęciu po lewej. Pół Polski, od Małopolski po Bałtyk, ma pokryć las stalowych wież. Otóż jest to nieprawda. Ta konstrukcja to platforma z wieżą wiertniczą, która służy do wykonywania odwiertów. Po zakończeniu prac wiertniczych wiertnie są demontowane i przewożone na miejsce kolejnych planowanych prac. Sam odwiert zostaje zabezpieczony głowicą, która będzie służyć do jego eksploatacji (zdj. poniżej). Prawda, że mniej spektakularny widok?

Ile wiertni może w tym samym czasie prowadzić pracę w Polsce?

Głowica odwiertu

Głowica eksploatacyjna odwiertu

Opierając się na wypowiedzi Pawła Poprawy z Państwowego Instytutu Geologicznego, ilość dostępnych platform wiertniczych wynosi ok. 150 – 200 w Europie i ok. 1500 w USA (źródło: wywiad dla Newsweek’a). Nie ma zatem mowy o tysiącach stalowych wież, które miałyby oszpecić pół Polski. Nawet setki wież byłoby nadużyciem, gdyż dla takiej mobilizacji wszyscy właściciele koncesji poszukiwawczych musieliby jednocześnie rozpocząć wiercenia odwiertów eksploatacyjnych, a to jest mało prawdopodobne.

Czytaj dalej: Krajobraz po zakończeniu wierceń, część 2.

Posted on 4 Maj 2011, in Fakty i mity o gazie łupkowym and tagged , , , . Bookmark the permalink. 1 komentarz.

Skomentuj

Wprowadź swoje dane lub kliknij jedną z tych ikon, aby się zalogować:

Logo WordPress.com

Komentujesz korzystając z konta WordPress.com. Log Out / Zmień )

Zdjęcie z Twittera

Komentujesz korzystając z konta Twitter. Log Out / Zmień )

Facebook photo

Komentujesz korzystając z konta Facebook. Log Out / Zmień )

Google+ photo

Komentujesz korzystając z konta Google+. Log Out / Zmień )

Connecting to %s