Krajobraz po zakończeniu wierceń, część 3

Kontynuacja wpisu „Krajobraz po zakończeniu wierceń, część 2”

BMB

Rys.1. Układ kopalnia-odwierty na przykładzie KRNiGZ Dębno

Po zakończeniu prac wiertniczych, demontażu wiertni i likwidacji zbiorników wody pofrackingowej w strefie przyodwiertowej pozostaje jedynie instalacja konieczna do podjęcia eksploatacji złoża. W jej skład wchodzi głowica eksploatacyjna odwiertu i aparaty, których ilość i wielkość warunkowana jest wymaganiami technologicznymi. Kopalnie konwencjonalnego gazu ziemnego są najczęściej zorganizowane w taki sposób, że z poszczególnych odwiertów prowadzi się rurociągi do jednego wspólnego ośrodka centralnego kopalni (rys. 1). Na jego terenie wszystkie strumienie gazu łączą się i następuje szereg procesów przygotowawczych przed ekspedycją gazu do gazociągu. W takiej sytuacji strefy przyodwiertowe nie są rozbudowane i zawierają jedynie głowicę z towarzyszącą jej armaturą (rys. 2).

Głowica odwiertu

Rys.2. Głowica eksploatacyjna odwiertu. Źródło: wikipedia

Przy eksploatacji złóż gazu łupkowego strefy przyodwiertowe są zabudowane w podobny sposób i zawierają jedynie wymagane technologicznie instalacje, np. zbiornik na wodę złożową (produkcyjną), która wydobywana jest z odwiertu razem z gazem (rys. 3).

strefa przyodwiertowa

Rys.3. Strefa przyodwiertowa. Źródło: europagazniekonwencjonalny.pl

Jeśli z jednego miejsca wykonano wiele wierceń kierunkowych w złożu, i tak stworzona sieć odwiertów posiada wystarczającą wydajność, to lepszym rozwiązaniem może byc wybudowanie przy samym odwiercie instalacji oczyszczania i przygotowania gazu. Taka „mini kopalnia”, zawierająca już więcej urządzeń i aparatów, przedstawiona jest na rysunku 4.

mini kopalnia

Rys.4. Mini-instalacja przygotowania gazu. Źródło: statoil.com

To jak wyglądać będzie strefa przyodwiertowa i wielkość instalacji przygotowanej do eksploatacji złoża uzależnione będzie od wybranej technologii produkcyjnej, a ta wyniknie z uwarunkowań lokalnych i projektowych. Jedno jest jednak pewne. Nie będzie wielkich, stalowych i hałasujących konstrukcji ani toksycznych zbiorników, bo tego typu elementy po zakończeniu wierceń sa jedynie wspomnieniem.

Ciąg dalszy: Krajobraz po zakończeniu wierceń, część 4.

Posted on 13 Maj 2011, in Fakty i mity o gazie łupkowym and tagged , , . Bookmark the permalink. 3 komentarzy.

Skomentuj

Wprowadź swoje dane lub kliknij jedną z tych ikon, aby się zalogować:

Logo WordPress.com

Komentujesz korzystając z konta WordPress.com. Log Out / Zmień )

Zdjęcie z Twittera

Komentujesz korzystając z konta Twitter. Log Out / Zmień )

Facebook photo

Komentujesz korzystając z konta Facebook. Log Out / Zmień )

Google+ photo

Komentujesz korzystając z konta Google+. Log Out / Zmień )

Connecting to %s